München: Stelt u zich voor dat u een gloeilamp koopt die nooit doorbrandt. Een band die nooit verslijt. Een scheermesje dat nooit bot wordt.

Voor de industrie is dit de absolute nachtmerrie. Voor u zou het de beste aankoop van uw leven zijn.

Precies dát heeft Klaus Breuer gebouwd.

En precies dáarom is hij ontslagen!

Breuer werkte veertien jaar als hoofdontwerper bij een van de grootste Duitse fabrikanten van huishoudelijke apparatuur – en was in zijn laatste jaren verantwoordelijk voor de ontwikkeling van scheer- en verzorgingsproducten.

In die tijd heeft hij één ding heel goed geleerd: hoe je producten zo ontwerpt dat ze klanten dwingen om steeds weer nieuwe aan te schaffen.

"In de sector noemt men dit 'Planned Obsolescence' – geplande veroudering. Het mesje is zo ontworpen dat het na drie tot vier weken merkbaar minder goed scheert. Niet omdat dat technisch noodzakelijk is, maar omdat ze willen dat u nieuwe mesjes koopt."

Gedurende zijn carrière kreeg Breuer toegang tot materiaalonderzoek dat in de consumentenindustrie bewust wordt genegeerd: hardmetallegeringen en keramisch gecoate titaniumverbindingen. Materialen die worden toegepast in de lucht- en ruimtevaart en de medische technologie – met een bewezen levensduur van tientallen jaren onder constante zware belasting.

Een mesje dat simpelweg en alleen niet bot wordt!

"Toen ik mijn leidinggevende voorstelde dit materiaal voor onze scheerapparaten te gebruiken, was het antwoord duidelijk: 'Dat ruïneert onze mesjesbusiness.' Twee maanden later werd ik op staande voet ontslagen."

Na zijn ontslag nam Breuer een besluit: hij zou het scheerapparaat bouwen dat de industrie nooit had willen bouwen.

Met zijn ontslagvergoeding huurde hij een werkplaats in Augsburg en begon hij met de ontwikkeling van wat hij in veertien jaar alleen maar had mogen bedenken, maar nooit mocht uitvoeren:

Een scheerapparaat met een mesje van keramisch gecoat titaniumhardmetaal – hetzelfde materiaal dat wordt gebruikt in chirurgische instrumenten en hoogwaardige turbines.